" 'k ga op ...", zei ik vanmorgen vroeg, het was net voorbij de klok van vieren ... "want ik heb honger" ... "Breng voor mij ook iets mee ...", zei vrouwlief " ik heb ook honger ...".
Bliksemsnel zei ik haar dat ik daar nie mee begon, eten in bed ... en ik was de slaapkamer nog niet uit op jacht naar de restjes heerlijke Tortellini met rode paprika, olijven, pesto en ham .. of ik werd gesmolten door het gedacht ... Gedwee en vol liefde keerde ik enkele minuten nadien terug met 'n kommetje opgewarmde Tortellini ... want hoe kon ik in hemelsnaam weerstaan aan haar vraag ... terwijl ze elke dag zoveel voor me doet ...
Dàt gevoel en dàt moment staat gebrand in mijn hart en op mijn netvlies, voor de rest van m'n leven ... en het maakte mijn nacht en mijn dag geslaagd ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten